

Veel mensen denken dat ze meer motivatie nodig hebben.
Om te sporten.
Om gezonder te eten.
Om die opleiding te volgen.
Om dat moeilijke gesprek te voeren.
Om eindelijk die stap te zetten waar ze al maanden over nadenken.
Maar wat als motivatie helemaal niet het probleem is?
Wat als je precies weet wat je moet doen?
Je weet het eigenlijk al
Vraag iemand die al drie jaar een sportschoolabonnement heeft wat hij moet doen om fitter te worden.
Hij weet het.
Vraag een leidinggevende hoe hij een conflict moet oplossen.
Hij weet het.
Vraag een HR-professional waarom ze niet aan strategisch werk toekomt.
Ze weet het vaak ook.
Het probleem is meestal niet een gebrek aan kennis.
Het probleem is dat de volgende stap ongemakkelijk voelt.
Waarom je brein liever vermijdt
Ons brein heeft één primaire taak:
Overleven.
Daarom voert het continu een snelle veiligheidsscan uit.
Is dit veilig?
Is dit bekend?
Loop ik risico?
Kan ik afgewezen worden?
Kan ik falen?
En zodra het antwoord onzeker wordt, verschijnt er weerstand.
Niet omdat je lui bent.
Niet omdat je ongemotiveerd bent.
Maar omdat je brein je probeert te beschermen.
Dat was duizenden jaren geleden een fantastisch systeem.
Maar vandaag zorgt hetzelfde mechanisme ervoor dat mensen:
- moeilijke gesprekken uitstellen;
- geen grenzen aangeven;
- kansen laten liggen;
- vast blijven zitten in werk dat niet meer past;
- blijven wachten op het perfecte moment.
Vermijding voelt veilig
Dat is precies waarom vermijding zo verraderlijk is.
Het voelt namelijk goed.
Even niet bellen.
Even niet confronteren.
Even niet beslissen.
Even niet beginnen.
Je ervaart direct opluchting.
Maar die opluchting heeft een prijs.
Want ondertussen blijft het probleem bestaan.
Of groeit zelfs verder.
Het echte leven zit aan de andere kant
De meeste dingen die je graag wilt liggen net buiten je comfortzone.
Meer vrijheid.
Meer zelfvertrouwen.
Meer invloed.
Een betere relatie.
Een fitter lichaam.
Een strategischere rol op je werk.
Bijna nooit bereik je die dingen door te blijven doen wat je altijd al deed.
Daarom zeggen mensen vaak:
"Het echte leven begint buiten je comfortzone."
Niet omdat ongemak op zichzelf goed is.
Maar omdat groei bijna altijd vraagt om iets te doen wat je brein liever vermijdt.
Ook op het werk zie je dit overal terug
Veel professionals denken dat ze te weinig tijd hebben voor strategisch werk.
Maar vaak is er iets anders aan de hand.
Strategisch werken betekent namelijk:
- prioriteiten stellen;
- nee zeggen;
- kritische vragen stellen;
- keuzes maken;
- verantwoordelijkheid nemen.
En dat voelt voor veel mensen onveiliger dan nog een taak uitvoeren.
Dus blijven ze brandjes blussen.
Niet omdat ze het niet beter weten.
Maar omdat urgentie vaak veiliger voelt dan leiderschap.
Een vraag voor jezelf
Welk probleem in jouw leven of werk noem jij momenteel een motivatieprobleem...
...terwijl het eigenlijk een vermijdingsprobleem is?
Want vaak ligt de volgende stap niet achter meer motivatie.
Maar achter één gesprek.
Eén beslissing.
Of één actie die je al veel te lang uitstelt.










