Er is een bedrijfsarts. Een casemanager. HR kijkt mee. De leidinggevende heeft een rol. En als het verzuim langer duurt, komen daar misschien nog een arbeidsdeskundige, mediator of andere specialist bij.
Iedereen doet zijn werk.
Iedereen geeft advies.
Iedereen voert gesprekken.
En toch kan een verzuimdossier maandenlang nauwelijks vooruitkomen.
Hoe kan dat?
Omdat veel deskundigheid nog geen regie betekent.
Stel je verzuimbegeleiding eens voor als een bus
Aan boord zitten alle mensen die nodig zijn om een medewerker goed te begeleiden.
De bedrijfsarts kijkt naar de medische beperkingen en belastbaarheid.
De casemanager bewaakt het proces en de verplichtingen vanuit de Wet verbetering poortwachter.
HR ondersteunt de organisatie en leidinggevende.
De leidinggevende onderhoudt het contact met de medewerker en kijkt naar de mogelijkheden binnen het werk.
En wanneer dat nodig is, schuift de arbeidsdeskundige aan.
Een bus vol kennis dus.
Maar er ontbreekt één persoon.
Er zit niemand achter het stuur.
Iedereen praat met elkaar over de reis, maar niemand bepaalt waar de bus naartoe moet en welke afslag daarvoor als eerste genomen moet worden.
En dus staat hij stil.
Dat zie je ook terug in verzuimdossiers
De bedrijfsarts schrijft bijvoorbeeld dat de medewerker vier uur per dag belastbaar is.
Prima.
Maar wat betekent dat morgen?
Welke werkzaamheden gaat de medewerker doen?
Kan dat binnen de eigen functie?
Moet het werk worden aangepast?
Wie bespreekt dat met de medewerker?
En wanneer beoordelen we of uitbreiding mogelijk is?
Een bedrijfsarts hoeft die vragen niet allemaal voor je te beantwoorden. Die adviseert vanuit zijn of haar eigen deskundigheid.
Hetzelfde geldt voor een arbeidsdeskundige, casemanager of andere specialist.
Hun advies is input voor de route.
Het is niet de route zelf.
Regie begint met een andere vraag
In veel verzuimdossiers wordt vooral gevraagd:
Wat zegt de bedrijfsarts?
Dat is een belangrijke vraag, maar niet de belangrijkste.
De vraag die daar vóór hoort te komen is:
Wat willen we met deze medewerker bereiken?
Terugkeer in het eigen werk?
Gedeeltelijke hervatting en vervolgens gecontroleerd opbouwen?
Aanpassing van het werk?
Onderzoeken of ander passend werk mogelijk is?
Of moeten we inmiddels serieus rekening houden met een andere uitkomst?
Pas wanneer het doel duidelijk is, kun je bepalen welke stappen nodig zijn om daar te komen.
Dan krijgt het advies van de bedrijfsarts ook betekenis.
Een verzuimprotocol lost dat niet automatisch op
Veel organisaties proberen grip te organiseren met een uitgebreid verzuimprotocol.
Daarin staat keurig wie wanneer contact opneemt, wanneer de bedrijfsarts wordt ingeschakeld en welke documenten op welk moment moeten worden opgesteld.
Dat is belangrijk.
Maar een protocol is nog geen regie.
Een protocol vertelt je bijvoorbeeld dat er na zes weken een probleemanalyse moet zijn.
Regie betekent dat iemand zich vervolgens afvraagt:
Wat leren we hieruit en wat gaan we nu concreet doen om de medewerker dichter bij werkhervatting te brengen?
Dat verschil lijkt klein.
In de praktijk is het enorm.
Wie moet er dan achter het stuur zitten?
Dat hoeft niet in iedere organisatie dezelfde persoon te zijn.
Soms ligt de regie vooral bij de leidinggevende, ondersteund door HR.
In een andere organisatie heeft HR of een casemanager een veel actievere rol.
De precieze inrichting is minder belangrijk dan één uitgangspunt:
het moet duidelijk zijn wie verantwoordelijk is voor de voortgang van het dossier.
Die persoon hoeft niet overal verstand van te hebben.
Een goede bestuurder van de bus hoeft tenslotte ook niet zelf de motor te kunnen repareren.
Maar hij of zij moet wel weten waar de reis naartoe gaat, welke deskundigheid onderweg nodig is en wanneer er actie moet worden ondernomen.
Kijk daarom eens anders naar je verzuimorganisatie
Heb je te maken met langdurige dossiers die nauwelijks bewegen?
Met adviezen van de bedrijfsarts waar vervolgens weinig mee gebeurt?
Met leidinggevenden die wachten op HR?
Met HR dat wacht op de bedrijfsarts?
Of met medewerkers die na ieder consult zes weken later opnieuw worden opgeroepen zonder dat er tussentijds veel verandert?
Dan heb je misschien niet te weinig ondersteuning.
Misschien heb je zelfs méér dan genoeg mensen aan boord.
Maar zit er iemand achter het stuur?
Want zonder duidelijke regie kun je de beste bedrijfsarts, casemanager, arbeidsdeskundige en HR-professional aan boord hebben.
De bus blijft gewoon op de vluchtstrook staan.
