Bedrijfsarts. Casemanagers. Re-integratie. Interventies. Verzuimbegeleiding.
Veel organisaties geven er jaarlijks enorme bedragen aan uit.
En terecht. Want wanneer een medewerker uitvalt, wil je goede begeleiding, snelle interventies en een zorgvuldig re-integratieproces.
Maar er is één ongemakkelijke vraag die we veel te weinig stellen:
Als we zoveel geld uitgeven aan verzuimbegeleiding, waarom hebben sommige organisaties dan nog steeds een verzuim van 8, 10 of zelfs 12%?
Misschien omdat we op het verkeerde paard wedden.
We zijn heel goed geworden in het begeleiden van verzuim
Kijk naar de gemiddelde verzuimaanpak en je ziet een behoorlijk professionele infrastructuur.
Er is een arbodienst. Een bedrijfsarts. Een casemanager. Misschien een arbeidsdeskundige. Er zijn interventiebureaus, psychologen, coaches en andere specialisten.
Zodra iemand zich ziekmeldt, komt het systeem in beweging.
Er worden afspraken gepland. Termijnen bewaakt. Analyses gemaakt. Plannen van aanpak opgesteld. Interventies ingezet.
Allemaal noodzakelijk.
Maar vrijwel alles wat hierboven staat heeft één ding gemeen:
de medewerker is dan al uitgevallen.
We investeren dus een groot deel van ons verzuimbudget in het oplossen en begeleiden van een probleem dat al is ontstaan.
Een goede verzuimbegeleiding is nog geen verzuimstrategie
Dat onderscheid is belangrijk.
Je kunt de Wet verbetering poortwachter perfect uitvoeren. Iedere medewerker op tijd bij de bedrijfsarts krijgen. Een uitstekend casemanagementsysteem hebben en snel interventies inzetten.
En tóch een hoog verzuim hebben.
Want goede verzuimbegeleiding helpt je vooral om bestaand verzuim zo goed mogelijk te begeleiden.
Het voorkomt niet automatisch de volgende ziekmelding.
Als iedere maand nieuwe medewerkers uitvallen, kun je aan de achterkant nóg efficiënter worden, maar blijf je bezig met hetzelfde probleem.
Je organiseert dan vooral een steeds betere oplossing voor verzuim dat je liever niet had gehad.
Wat gebeurt er vóór de ziekmelding?
Dat is wat mij betreft een veel interessantere vraag.
Hoe zorgen we ervoor dat medewerkers gezond en inzetbaar blijven?
Hoe leren we mensen beter omgaan met mentale belasting?
Hoe goed zijn leidinggevenden in het herkennen én bespreekbaar maken van signalen?
Welke patronen zien we in onze verzuimdata?
Welke groepen vallen vaker uit?
Welke oorzaken kunnen we daadwerkelijk beïnvloeden?
En welke rol spelen leiderschap, gedrag, cultuur en de manier waarop het werk is georganiseerd?
Daar begint een strategie die niet alleen probeert verzuim goed te begeleiden, maar probeert het structureel te verlagen.
Preventie is geen fruitmand
Bij preventie denken organisaties nog te vaak aan losse vitaliteitsacties.
Een workshop. Een gezondheidsweek. Een sportchallenge. Een losse training.
Daar is op zichzelf niets mis mee.
Maar een verzameling interventies is nog geen strategie.
Preventie wordt pas interessant wanneer je eerst bepaalt welk probleem je probeert te voorkomen, vervolgens met data onderzoekt waar de grootste risico's zitten en daarna gericht investeert in factoren die je daadwerkelijk kunt beïnvloeden.
Dan verschuift de vraag van:
Welke interventie zullen we dit jaar aanbieden?
naar:
Wat moeten we organiseren zodat onze mensen zo lang mogelijk gezond en inzetbaar blijven?
Dat is een fundamenteel andere manier van kijken.
Wed niet al je geld op het paard dat achteraf begint te rennen
Een goede bedrijfsarts blijft belangrijk.
Goed casemanagement blijft belangrijk.
Goede interventies blijven belangrijk.
Maar verwacht er niet iets van waarvoor ze nooit bedoeld zijn.
Als je structureel lager verzuim wilt, moet je niet alleen investeren in wat er gebeurt ná de ziekmelding.
Je zult minstens zo serieus moeten kijken naar alles wat daarvoor gebeurt.
Naar gezondheid. Mentale weerbaarheid. Leiderschap. Gedrag en cultuur. Data. En duurzame inzetbaarheid.
Niet als losse HR-projecten naast je verzuimbeleid.
Maar als onderdeel van je verzuimstrategie.
Want als je ieder jaar tonnen uitgeeft aan verzuimbegeleiding en je verzuim blijft boven de 10% hangen, is misschien niet de vraag of je nóg betere verzuimbegeleiding nodig hebt.
Misschien wed je gewoon te veel op het verkeerde paard.
